بدنبال قيد [ المدخول بها ] كلمه [ قبلا ] او [ مطلقا ] را آورديم و منظور ما از اين عبارت اين است كه خواستيم بدين وسيله از موردى كه شخص قسم بر ترك وطى در دبر خورده احتراز كنيم چه آنكه قسم مزبور ايلاء نبوده لاجرم احكام آن نيز مترتّب نمىشود فلذا اگر پس از چنين قسمى مخالفت نمود صرفا حكم يمين بر آن بار مىباشد نه ايلاء چنانچه اگر ايلاء مشروع محقّق شد و شخص بدين وسيله ملزم شد به ترك مواقعه اگر از طريق دبر وطى كند ايلاء بهم نخورده و حنث واقع نمىشود فلذا كفّاره هم بذمّه‌اش نمىآيد . قوله : من اشتراطه : يعنى اشتراط دخول . قوله : من غير نقل خلاف فيه : ضمير در [ فيه ] باشتراط راجع است . قوله : بعدم وقوفه على خلاف فيه : ضمير در [ وقوفه ] بمصنّف و در [ فيه ] به اشتراط عود مىكند . قوله : و الاخبار الصّحيحة مصرّحة باشتراطه فيه و فى الظّهار : ضمير در [ اشتراطه ] به دخول و در [ فيه ] به ايلاء راجعست . مؤلف گويد : از جمله اين اخبار حديثى است كه مرحوم صاحب وسائل آن را در ج 15 ص 536 به اين شرح نقل فرموده : محمّد بن يعقوب ، از علىّ بن ابراهيم ، از پدرش ، از حمّاد بن عيسى از عمر بن اذينه ، از بكير بن اعين و بريد بن معاويه ، از مولانا ابى جعفر و ابى عبد اللّه عليهما السّلام انّهما قالا : اذا آلى الرّجل ان لا يقرب امرأته فليس لها قول و لاحق فى الاربعة